Пробиотиците можат да помогнат во зачувувањето на меморијата

20.10.2026 13:34

Според ново истражување, пробиотските додатоци во исхраната можат позитивно да влијаат врз некои рани показатели поврзани со Алцхајмеровата болест.

Ново клиничко истражување откри сознанија кои укажуваат дека одредени комбинации на пробиотици би можеле да обезбедат заштита од некои рани знаци на когнитивно опаѓање.

Истражувањето, спроведено кај повозрасни лица со рани когнитивни нарушувања, покажа повеќе придобивки од секојдневното земање пробиотски додаток што содржи повеќе видови бактерии, во период од приближно шест месеци.

Особено е значајно што учесниците кои земале пробиотици постигнале подобри резултати на различни когнитивни тестови во споредба со групата која примала плацебо.

Дополнително, забележано е значително намалување на нивото на pTau181 во крвната плазма.

pTau181 е биомаркер што се мери во крвта и може да укажува на промени поврзани со Алцхајмеровата болест.

Овој биомаркер ја мери фосфорилираната форма на протеинот тау.

Кај лицата со деменција, тау-протеините можат неправилно да се свиткуваат и да создаваат наслаги кои ја нарушуваат функцијата на мозочните клетки.

Нивото на pTau181 често се зголемува уште пред да се појават симптомите на деменција.

Иако резултатите објавени во научното списание Journal of Alzheimer's Disease се охрабрувачки, тие сè уште не овозможуваат донесување конечни заклучоци.

Истражувањето не докажува дека пробиотиците директно ги намалуваат наслагите од тау-протеини во мозокот.

Сепак, резултатите претставуваат дополнителен придонес кон сè поголемиот број научни докази што укажуваат на тесна поврзаност меѓу цревната микробиота и здравјето на мозокот.

Цревната микробиота во иднина би можела да стане важна цел во развојот на терапии за деменција.

Во истражувањето спроведено во Јужна Кореја учествувале 87 лица од кохортната студија GARD (Гвангџу - Алцхајмерова болест и сродни деменции), која долгорочно го следи когнитивното опаѓање.

На почетокот, 100 лица биле по случаен избор распределени во две групи.

Од нив, 40 учесници го завршиле 24-неделниот третман со пробиотици, додека 47 го завршиле третманот со плацебо.

Ниту учесниците ниту истражувачите знаеле кој го прима пробиотскиот препарат, а кој плацебото.

Во истражувањето бил користен пробиотски препарат со ознака KL-P301, кој содржел три вида бактерии: Bifidobacterium animalis, Limosilactobacillus fermentum и Levilactobacillus brevis, односно нивни подвидови.

Учесниците можеле да го консумираат препаратот во прав директно или растворен во вода.

По 24 недели, кај групата која земала пробиотици било забележано статистички значајно намалување на нивото на pTau181 во крвта во споредба со плацебо-групата.

Значително подобрување било забележано и во резултатите на скалата за клиничка процена на деменцијата (Clinical Dementia Rating - CDR).

Подобрувања биле регистрирани и на одредени тестови со кои се оценуваат способности како толкување визуелни информации, разбирање просторни односи и цртање сложени форми.

Сепак, не сите овие резултати достигнале статистичка значајност во споредба со плацебо-групата.

Според истражувачите, поврзаноста меѓу намалувањето на нивото на pTau181 во крвта и зачувувањето на визуелно-просторните способности и визуелната меморија укажува дека интеракцијата меѓу цревата, имунолошкиот систем и мозокот би можела да има улога во раните невродегенеративни процеси.

И претходни клинички истражувања за пробиотиците покажале слични резултати.

Кај пациенти со дијагностицирана Алцхајмерова болест било утврдено дека пробиотските додатоци кои содржат повеќе бактериски видови од родовите Bifidobacterium и Lactobacillus се поврзани со поволни промени кај одредени биомаркери во крвта што потекнуваат од мозокот.

Овие додатоци, исто така, биле поврзани со намалување на некои показатели на воспаление и оксидативен стрес.

Во новото истражување, пак, биомаркерите во крвта поврзани со тау-протеинот биле анализирани заедно со когнитивните функции.

По 24 недели, промените кај повеќето воспалителни маркери биле ограничени. Сепак, еден од нив, познат како IL-1β, се намалил во поголема мера кај групата која примала пробиотици во споредба со плацебо-групата.

Според истражувачите, овој наод укажува дека комбинацијата од повеќе пробиотски соеви би можела да има селективно противвоспалително дејство врз одредени цитокински патишта.

Со други зборови, пробиотиците би можеле да го подобрат здравјето на цревата и да ги намалат одредени системски воспалителни сигнали што можат да влијаат врз мозокот.

Овој процес би можел да придонесе за намалување на нивото на биомаркерите поврзани со тау-протеинот во крвта.

Нарушеното здравје на цревата може да предизвика имунолошки реакции што би можеле да ја ослабат крвно-мозочната бариера, да предизвикаат воспаление во мозокот или да ги оштетат нервните клетки.

Сепак, сè уште не е целосно разјаснето во колкава мера пробиотиците можат да го подобрат здравјето на цревата и како овие ефекти се одразуваат врз мозокот.

Иако експериментите врз животни покажале позитивни резултати, тие не се потврдуваат секогаш кај луѓето. Затоа се потребни дополнителни клинички истражувања со поголем број учесници.

Истражувачите нагласуваат дека се неопходни подолготрајни и посеопфатни студии за да се потврдат добиените резултати, да се утврди колку долго траат ефектите и да се процени нивното вистинско клиничко значење.

Истражувачкиот тим заклучува дека потенцијалот на пробиотската формулација со повеќе бактериски соеви како нефармаколошки пристап во раните фази на Алцхајмеровата болест заслужува понатамошно детално испитување.